Naar aanleiding van een online opiniebijdrage in De Tijd, werd mij verweten dat ik "wereldvreemd" ben. Even kijken: ik ben dit jaar al in India, Thailand, Zuid-Korea, Singapore, Texas, Canada, Californië, Duitsland en Frankrijk geweest. Niet op vakantie, maar om er te spreken op events of deel te nemen aan vergaderingen.

Die events en vergaderingen zijn (dat besef ik maar al te goed) niet het echte leven, maar ik probeer bij die gelegenheden zoveel mogelijk van het openbaar vervoer gebruik te maken en zo mensen te ontmoeten. Bij voorbeeld: in Thailand nam ik de metro; in Californië neem ik de Caltrain. Dat is de beste manier om "de gewone werkmens" (niet mijn woorden, maar de woorden van de persoon die me wereldvreemd noemde) te leren kennen. Waar ik ook kom, ik praat met mensen, en zo steek ik veel op van de manier waarop mensen in andere landen leven. De meest schrijnende situaties heb ik meegemaakt in Mumbai (Bombay).

Ik ben in landen geweest waar zo goed als geen sociaal vangnet is. Neem nu bij voorbeeld de US. In een Dollar Tree (een winkel waar alles 1 dollar kost) zag ik een gezin dat de inhoud van hun winkelmandje niet kon betalen, terwijl de rekening gemakkelijk te voorspellen was (het aantal artikelen x 1 dollar, vermeerderd met ruwweg 8.5% sales tax). Ze hadden 20 items, dus zonder naar hun rekening te kijken wist ik dat de totaalprijs lager dan $22.00 zou zijn. Dat konden ze dus niet betalen. Zo'n dingen ga je niet vlug meemaken in een Whole Foods, een winkel die hip is, maar waar alles vijf keer zo duur is als elders. Ga je echter naar een Wal-mart, dan gebeurt het wel eens dat je aanschuift aan een kassa waar mensen (niet zonder schaamte) enkel met food stamps kunnen betalen. Ik ben dus niet blind voor dergelijke situaties, en ik probeer te helpen waar dat zinvol is.

Kijk ik echter naar de Facebook pagina van de man die me wereldvreemd noemde, wat is dan het eerste wat ik zie? Een foto van een man op skilatten! Zo iemand noemt me dus wereldvreemd? Laten we serieus blijven. Er is heel veel salonsocialisme in België, en daar wordt niemand beter van. Ik ben bereid om bij te dragen aan de maatschappij, maar ik zie die bijdrage niet graag verkwist worden. Ik had beter verwacht van deze regering nu er eindelijk eens zonder SP.A en PS geregeerd kon worden.